هیچ شادی نیست اندر این جهان          بهتر از دیدار روی دوستان

  

تو اول بگو با کیان دوستی           پس آن گه بگویم که تو کیستی

  

پسر نوح با بدان بنشست           خاندان نبوتش گم شد

سگ اصحاب کهف روزی چند       پی نیکان گرفت و مردم شد

 

گلی خوش بوی در حمام روزی       رسید از دست محبوبی به دستم

بدو گفتم که مُشکی یا عبیری          که از بوی دلآویز تو مستم

بگفتا من گلی ناچیز بودم           ولیکن مدتی با گل نشستم

کمال هم نشین در من اثر کرد       و گرنه من همان خاکم که هستم

 

دوستی را هزار کس شاید         دشمنی را یکی بود بسیار

دوست گر چه دو صد دو یار بود        دشمن ار چه یکی هزار بود

 

<<چه سخت است زندگی!آن هنگام که احساس کنیم زیر این آسمان کبود،کسی نیست که ما را دوست داشته باشد.>>